Όταν το δημόσιο λειτούργημα γίνεται “λάφυρο” και η πολιτική καλύπτει το έγκλημα με κοστούμι, τότε παραβιάζεται η λεπτή γραμμή που χωρίζει την πολιτική από την κλοπή. Όταν οι νόμοι γράφονται από εκείνους που τους παραβιάζουν, τότε έρχεται το φαινόμενο της κρίσης εμπιστοσύνης των πολιτών. Τότε χάνεται η ελπίδα και ζούμε το σενάριο από τους Κλέφτες του ’21, στους “κλέφτες” του σήμερα!
Ας δούμε την ιστορία των κλεφτών, μέσα από μια ιστορία που “πλάσαμε” με φαντασία, που δυστυχώς τα γεγονότα την κάνουν αληθινή, μέσα σε μια σχολική αίθουσα!
Σ’ έναν μαθητή της 8ης δόθηκε το ασυνήθιστο θέμα, να γράψει μια έκθεση με τίτλο: “ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ”!
Ο δάσκαλος περίμενε λίγες σκόρπιες σκέψεις, ίσως και κάποιες ηθικολογικές παρατηρήσεις. Όμως ο μικρός τον αιφνιδίασε και να τι του έγραψε…
“Οι κλέφτες”, σημείωσε ο μαθητής, “είναι κι αυτοί κομμάτι της οικονομίας μας.
Συμβάλλουν με τον δικό τους τρόπο στην απασχόληση και στην ανάπτυξη της χώρας μας”.
Κι ανέφερε παραδείγματα:
– Χρηματοκιβώτια, κλειδαριές, ντουλάπια, συρταριέρες. Όλα αυτά παράγονται μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν κλέφτες.
– Χιλιάδες εργάτες και τεχνίτες βρίσκουν δουλειά, τοποθετώντας μανταλάκια, κλειδαριές, σιδεριές σε παράθυρα και πόρτες.
– Φύλακες στα σχολεία, στα εργοστάσια, στα γραφεία, στα σπίτια και όλοι αυτοί έχουν δουλειά, χάρη στους κλέφτες.
– Ολόκληρες βιομηχανίες κατασκευάζουν κάμερες ασφαλείας, ανιχνευτές μετάλλων, συναγερμούς, για να μας προφυλάξουν από τους κλέφτες”.
Και δεν σταμάτησε εκεί…
“Χάρη στους κλέφτες”, έγραψε, “δουλεύουν αστυνομικοί, δικαστές, δικηγόροι, δεσμοφύλακες. Συντηρούνται φυλακές, αγοράζονται όπλα, στολές, αυτοκίνητα και μηχανές για την αστυνομία. Ακόμα και όταν κλέβουν κινητά, υπολογιστές ή τσάντες, ο κόσμος αναγκάζεται να τα ξαναγοράζει κι έτσι κινείται η αγορά”.
Και στο τέλος, με παιδική ειλικρίνεια, αλλά και μια δόση ειρωνείας, πρόσθεσε: ” Οι πιο διάσημοι και σκανδαλώδεις κλέφτες, συχνά καταλήγουν στην πολιτική κι εκεί οι κλοπές γίνονται ακόμα μεγαλύτερες.
Εδώ, για την πολιτική και τους πολιτικούς, θα προσθέσω την άποψη του μεγάλου Κοσμοκαλόγερου, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Το έχει γράψει στο έργο του “Οι Έμποροι των Εθνών” και είναι πάντα επίκαιρο…
“Η γενεαλογία της πολιτικής είναι συνεχής και γνησία κατά τους προγόνους.
Η αργία εγέννησεν την πενίαν. Η πενία έτεκεν την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησεν την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησεν την ληστείαν. Η ΛΗΣΤΕΙΑ ΕΓΕΝΝΗΣΕΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου. Τότε και τώρα. Πάντοτε η αυτή. Τότε δια της βίας, τώρα δια του δόλου και δια της βίας…”
Θα μπορούσα να πω κι άλλα, αλλά αρκεί αυτό: η συμβολή των κλεφτών στην οικονομία, αξίζει την προσοχή μας”.
Ο δάσκαλος, διαβάζοντας την έκθεση, δεν μπόρεσε να συγκρατήσει το χαμόγελό του.
Του έβαλε τον ανώτατο βαθμό -100%- και σημείωσε το όνομα του μαθητή στην λίστα των “άξιων συγγραφέων”!

0 Σχόλια