Ο καρκίνος τις πήρε τα σχέδια, αλλά όχι τις ψυχές.... Τα δάκρυα και το πείσμα μιας μάχης- Ηχηρό μήνυμα ζωής και πρόληψης από τον 11ο περίπατο για τον Καρκίνο του Μαστού στην Κοζάνη

 


Το απόγευμα της Κυριακής, η Κοζάνη πλημμύρισε με ροζ χρώμα, δύναμη και ελπίδα κατά τη διάρκεια του 11ου Περιπάτου για την Πρόληψη του Καρκίνου του Μαστού. Ανάμεσα στα εκατοντάδες βήματα που ενώθηκαν για έναν κοινό σκοπό, υπήρχαν και εκείνα που κουβαλούσαν ένα βαθύτερο, άκρως προσωπικό βάρος.

Μια συμμετέχουσα η Βασιλική Σιαλβέρα Μέντικα, που βιώνει τη δική της μάχη με τη νόσο, μοιράζεται μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής που αποτυπώνει την πραγματικότητα πέρα από τις καμπάνιες και τις ροζ κορδέλες.



«Περπάτησα γιατί είμαι εδώ»


«Ο φετινός Οκτώβρης με σημάδεψε… Σήμερα, δεν περπάτησα απλώς για έναν σκοπό. Περπάτησα μέσα στη δική μου αλήθεια. Γιατί εγώ δεν γνωρίζω τον καρκίνο μόνο μέσα από τα μηνύματα πρόληψης. Τον βιώνω. Ξέρω τι σημαίνει να αλλάζουν τα σχέδιά σου, να μετράς τον χρόνο διαφορετικά, να μαθαίνεις να ζεις με την αβεβαιότητα και, παρ’ όλα αυτά, να συνεχίζεις.

Σήμερα κάθε βήμα με τη ρόδα μου είχε άλλο βάρος. Και άλλη αξία. Δεν περπάτησα για να αποδείξω πόσο δυνατή είμαι. Περπάτησα γιατί είμαι εδώ. Γιατί η ζωή δεν μπαίνει σε αναμονή μέχρι να τελειώσουν οι θεραπείες.

Ο Οκτώβρης για πολλούς είναι ο μήνας της πρόληψης. Για μένα είναι κάτι βαθύτερο. Είναι ένας μήνας που μου θυμίζει πόσο εύθραυστη αλλά και πόσο πολύτιμη είναι η ζωή, γεμάτη με επιπλέον εμπόδια.

Σήμερα περπάτησα για μένα, αλλά και για κάθε γυναίκα που ακούει τη λέξη "καρκίνος" και βλέπει τον κόσμο της να αλλάζει μέσα σε μια στιγμή. Για εκείνες που αγωνίζονται σιωπηλά. Για εκείνες που συνεχίζουν. Για εκείνες που δεν είναι πια κοντά μας.

Ο καρκίνος μπήκε στη ζωή μου χωρίς να με ρωτήσει. Αλλά δεν θα του παραχωρήσω το δικαίωμα να γράψει ολόκληρη την ιστορία μου. Και αν κάτι θέλω να μείνει από τον σημερινό περίπατο, είναι αυτό: η πρόληψη δεν είναι μια εκδήλωση του Οκτωβρίου. Είναι μια πράξη αγάπης προς τον εαυτό μας, κάθε μέρα του χρόνου».


Το μήνυμα που πρέπει να ακουστεί


Η εκδήλωση της Κυριακής δεν ήταν απλώς μια υπενθύμιση για τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις. Μέσα από τα λόγια των ίδιων των γυναικών που παλεύουν καθημερινά, έγινε σαφές ότι η μάχη αυτή δίνεται 365 ημέρες τον χρόνο. Το δικαίωμα στη ζωή, στην προσβασιμότητα και στην αξιοπρέπεια κατά τη διάρκεια των θεραπειών δεν μπορεί να μπαίνει σε αναμονή.

Η Κοζάνη έστειλε το μήνυμα, αλλά οι ήρωες της διπλανής πόρτας μας θυμίζουν το σημαντικότερο: η αγάπη για τον εαυτό μας ξεκινά από την πρόληψη και συνεχίζεται με το πείσμα να παραμένουμε παρόντες, όσα εμπόδια κι αν φέρει ο δρόμος.

Θανάσης Τέγος






Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια