Κινούμενη άμμος ο πολιτικός ορίζοντας – Ρευστοποίηση του πολιτικού σκηνικού δεξιά και αριστερά! (Του Διαμαντή Θ. Βαχτσιαβάνου)

Κινούμενη άμμος ο πολιτικός ορίζοντας – Ρευστοποίηση του πολιτικού σκηνικού δεξιά και αριστερά!

(Του Διαμαντή Θ. Βαχτσιαβάνου)

Λέει ο Μελέτης Μελετόπουλος: “Η Ελληνική κοινωνία δεν είναι πλέον κοινωνία. Είναι μια κατακερματισμένη πανσπερμία αλληλομισούμενων ομάδων ή ατόμων. Μόνον ένα κοινό όραμα μπορεί να ξαναενώσει τον Ελληνικό λαό και μόνον ένας πραγματικός ηγέτης, μπορεί να εμπνεύσει ενότητα”!

Να κρατήσουμε από τον πολύ μελετημένο Μελέτη το “κοινό όραμα” και τον “έναν πραγματικό ηγέτη” που λείπει, για “να εμπνεύσει ενότητα”!

Έλεγαν οι παλαιότεροι, αν δεν συντηρείς κάτι, αυτό παύει να υπάρχει. Γάμος, φιλία, αυτοκίνητο, ακόμα και ο κήπος με τα λουλούδια!


Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τα πολιτικά κόμματα, που έπαυσαν να σέβονται τις καταστατικές τους αρχές. Αφού τα ίδια τα κόμματα δεν πιστεύουν στην ιδρυτική τους διακήρυξη, το Ευαγγέλιο λειτουργίας τους, πως ο ψηφοφόρος να πιστέψει…αυτά που οι ίδιοι δεν πιστεύουν;

Ηχηρό παράδειγμα οι παραιτήσεις της Ιωάννας Γκελεστάθη και του Χάρη Καστανίδη. Καταγγέλλουν τα κόμματά τους, που έχουν “ξεφύγει” από τις καταστατικές τους αρχές! Καταγγέλλουν πως, τα κόμματά τους, δεν τους άφησαν άλλες επιλογές!

Τα νέα κόμματα που παρουσιάζονται στον πολιτικό στίβο δημιουργούν αναταράξεις, διαλύονται κόμματα και το πολιτικό τσουνάμι, φαίνεται να είναι εκτός ελέγχου. Μεγάλος μπελάς φαίνεται να χτυπάει, σαν κεραυνός, το κυβερνών κόμμα, με το υπό ίδρυση κόμματος Αντώνη Σαμαρά!

Μέχρι τις περασμένες εκλογές, Σαμαράς – Καραμανλής, μιλούσαν σε συγκεντρώσεις και συνέδρια, στηρίζοντας την παράταξη. Τώρα υπάρχει ρήγμα βαθύ και αγεφύρωτο!


Ο πρωθυπουργός “ηγεμόνευε” χωρίς αντιπολίτευση, χωρίς εσωκομματικά προβλήματα και στο μιντιακό τοπίο η “λίστα Πέτσα” έλεγχε απολύτως την κατάσταση. Η δε αριστερά…σκορποχώρι. Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν!


Οι επόμενες όμως εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, θα είναι αντί – “Ν.Δ”, με συμπαγή μέτωπα και εφ’ όπλου λόγχη εναντίον της! Σαμαράς-Τσίπρας-Καρυστιανού-Ανδρουλάκης-Βελόπουλος-Κουτσούμπας και λοιποί συγγενείς. Το παιχνίδι αρχίζει να αλλάζει, να αποκτά ενδιαφέρον, οι μονοκομματικές κυβερνήσεις άπιαστο όνειρο και ένα παιχνίδι τώρα, εντελώς διαφορετικό των προηγούμενων εκλογών!

Κάποιοι πλέον, μιλάνε για την “νέα μεταπολίτευση” και ειδικά για την “Ν.Δ”, ο Μαν. Κοττάκης, λέει ότι η αιμομιξία ακροδεξιάς-Σημιτο/ΠΑΣΟΚ, προκαλεί αναταράξεις σε στελέχη, υπουργούς και ψηφοφόρους! “Δυστυχώς, το μέλλον της κεντροδεξιάς θα έχει πολλή…ξηρασία. Ήδη…διψάμε”!


Οδεύουμε τελικά προς την “επανίδρυση” της παράταξης; Ο χρόνος θα δείξει!


Τι είναι όμως αυτό που προκάλεσε η προκαλεί ακόμη; Μας τα λέει με καθαρές κουβέντες ο Μαν. Κοττάκης, στην ΕΣΤΙΑ της Κυριακής, 10/5/2026. Να μερικά από αυτά…


– Ισχυρότατο πλήγμα κατά της ιδιοκτησίας, με τους πλειστηριασμούς, τα funds και τα λουκέτα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, χάριν των πολυεθνικών.


– Πλήγμα κατά των θεσμών με μονοκομματικό πρόεδρο δημοκρατίας και κοινοβούλιο με 297 βουλευτές.




– Διασυρμός της δικαιοσύνης με τις υποθέσεις των Τεμπών, των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ.




– Επίθεση στις παραδοσιακές συντηρητικές αξίες, όπως πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια.




– Διασυρμός της θείας κοινωνίας κατά την ” πανδημία”, κλείσιμο εκκλησιών και δίωξη ιερέων.


– Ισλαμοποίηση της Αγίας Σοφίας, με μετατροπή της σε τζαμί και το πρόβλημα με την Ι.Μ. Αγίας Αικατερίνης του Σινά, την οποία χάνουμε, μετά από αιώνες.


– Ισχυρότατο πλήγμα κατά της παραδοσιακής οικογένειας, με τον γάμο των ΛΟΑΤΚΙ και υιοθεσία από αυτούς, παιδιών.




– Καμιά αντίδραση στις προκλήσεις τις Τουρκίας σε Αιγαίο-Θράκη-Γαλάζια πατρίδα.




– Τα “έσπασε” με την Ρωσία, κακές σχέσεις με ΗΠΑ- Τράμπ.


– Η Υγεία στα χέρια ιδιωτών, τα δημόσια νοσοκομεία υποστελεχωμένα, με ότι αυτό συνεπάγεται.




– Το κράτος απών από τις Περιφέρειες. Κλείνουν σχολεία, εφορίες, τράπεζες, ταχυδρομεία, αστυνομικά τμήματα, εκποιείται η αγροτική γη και δολοφονείται το ζωϊκό κεφάλαιο. – – Έρημα χωριά, δημογραφικό, έλλειψη εργασίας.




– Με το σχέδιο Πισσαρίδη, πλήρης αφανισμός των μικρομεσαίων επιχειρήσεων υπέρ πολυεθνικών…”

Ενώ για το κόμμα Σαμαρά φαίνεται πως “Ο Κύβος Ερρίφθη” και διαβαίνει τον Ρουβίκωνα και ο Κώστας Καραμανλής συνεχίζει να ” πυροβολεί”. Καρφώνει για τις παράνομες υποκλοπές που πλήττουν την δημοκρατία, την δικαιοσύνη που χειραγωγείται, για την ολιγωρία στα εθνικά θέματα…Το δίδυμο που ” σκοτώνει”!

Για να έρθει και ο νέος αντίπαλος στο όνομα Μαρία Καρυστιανού, η οποία είναι γνήσια αστή, αυτοδημιούργητη στην εργασία της και η οποία εμβολίζει την μεγάλη μάζα των αναποφάσιστων. Πετυχημένη ως πρόεδρος συγγενών των θυμάτων των Τεμπών και αποτελεί τον απρόβλεπτο παράγοντα! Περνάει ο λόγος της στους αναποφάσιστους και κυρίως στην νεολαία και στις γυναίκες!

Εκεί που δεν υπήρχε αντιπολίτευση, τώρα υπάρχει πληθώρα!


Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο άλλος, “αριστερός” τώρα αυτός, παράγοντας, που ανακατεύει από αριστερά την τράπουλα!


Ας δούμε όμως τι είναι αυτό που λέμε “Αριστερά”. Κάποτε η Αριστερά παρουσιαζόταν ως η πολιτική έκφραση της ελπίδας για έναν διαφορετικό κόσμο. Μιλούσε για λογαριασμό όλων όσοι είχαν φωνή και εκείνοι την άκουγαν! Σήμερα, οι πολίτες έχουν σταματήσει να την ακούν και πολύ περισσότερο, να παίρνουν στα σοβαρά τα επιχειρήματά της! Ειδικά από τις τελευταίες εθνικές εκλογές και μετά, η Αριστερά είναι εγκλωβισμένη σε ένα καθοδικό σπιράλ, που τροφοδοτεί μια παρατεταμένη κρίση εσωστρέφειας! Φλυαρία δίχως κατεύθυνση, εσωτερικά μαχαιρώματα και κυρίως, χωρίς πολιτικό περιεχόμενο! Εικόνα ενός πολιτικού χώρου σε αποσύνθεση. Η κρίση της Αριστεράς δεν είναι απλά εκλογική. Έχει βάθος δομικό, ιδεολογικό και τελικά υπαρξιακό!


Ένα φαινόμενο όχι μόνον ελληνικό, αλλά συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη. Έχει κολλήσει σε αφηγήματα άλλων εποχών και φαίνεται πως την προσπέρασε η πραγματικότητα. Την αγνοεί η ίδια η κοινωνία!


Σε Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία κλπ, έχουν χαθεί για την Αριστερά οι εργατικές συνοικίες και οι ψηφοφόροι στρέφονται μαζικά σε Μελόνι, Μπαρντελά-Μαρί Λεπέν, ναζιστικό νεφέλωμα σε Γερμανία-Αυστρία-Δανία, κλπ.


Η Αριστερά από ελπίδα, γύρισε σε καθολική άρνηση της πραγματικότητας. Όταν ο πολίτης ανησυχεί για την εγκληματικότητα, το μεταναστευτικό, ή την υπερβολή της woke ατζέντας, η Αριστερά, αντί να ακούσεις τις ανησυχίες της κοινωνίας, τους “μαλώνει”, χαρακτηρίζοντάς τους…ρατσιστές, ακροδεξιούς, ομοφοβικούς! Βάζει έτσι την κοινωνία απέναντί της!


Το πόσο η “πρώτη φορά αριστερά” το 2015-2019 ήταν Αριστερά, το έδειξαν οι τιμωριτικές εκλογές του 2019. Θα δούμε όμως αν αυτό ξεπεραστεί στις επόμενες εκλογές και αν κάτι άλλαξε!


Αυτό που είδαμε τελικά στην πράξη, ήταν Αριστερά ή ένας επώδυνος συμβιβασμός;


Το μεταναστευτικό, η αύξηση της εγκληματικότητας και το “πάρτι” των ΜΚΟ, είναι ένα πρόβλημα που αφορά όλους. Πίσω από το μεταναστευτικό κρύβονται χρυσοφόρα και όχι μόνον, σκοτεινά συμφέροντα και μια απίστευτη κερδοφόρα βιομηχανία. Η Αριστερά πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση. Εποικισμός της χώρας γίνεται τελικά, αλλά μήπως και οι νεοφιλελεύθεροι δεν κάνουν τα ίδια; Η ίδια τακτική των κομμάτων εξουσίας!


Για να επιβιώσει και να πάρει το πρωτάθλημα η Αριστερά, πρέπει να ξεφύγει από τις καταγγελίες, τις αγκυλώσεις και να έχει σχέδιο για την κοινωνία και τα εθνικά θέματα.

Ή να αλλάξει η ίδια με ρεαλιστικές προτάσεις, ή να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο…περιμένοντας να αλλάξει ρότα το εκλογικό σώμα!

Τα συνέδρια δεν δίνουν λύσεις. Απλά εκτονώνονται οι ομάδες. Ο ΕΝΑΣ χρειάζεται, να σφυρίζει την αρχή του αγώνα και οι λοιποί να παίζουν μπάλα για την νίκη. Επειδή εδώ ο ΕΝΑΣ που μπορεί να ενώσει ακούει στο όνομα Αλέξης, ας αφήσει την διαμαρτυρία και τα συνθήματα άλλων εποχών και ας δει που “πονάει” η κοινωνία. Στο εσωτερικό είναι η ακρίβεια, το έλλειμμα δικαιοσύνης- ισονομίας και ισοπολιτείας, οι (λαθρο)μετανάστες, η εγκληματικότητα, η δημόσια υγεία και παιδεία που καταρρέουν, το δημογραφικό, οι νέοι που φεύγουν αναζητώντας την τύχη τους στα ξένα, απογοητευμένοι από την κατάσταση εντός των συνόρων, η υπογεννητικότητα κλπ.


Ξεκάθαρη θέση απαραίτητα στα εθνικά ζητήματα, όπως η επιθετικότητα της Τουρκίας σε Αιγαίο, Θράκη, το κατοχικό δάνειο, κλπ.


Ζητήματα, που φυσικά αφορούν όλο το πολιτικό σύστημα. Κάποιος πρέπει να ξεχωρίσει με ρεαλιστικές προτάσεις που να πείθουν, γιατί πλανάται, πως τα κόμματα εξουσίας έχουν το ίδιο αφεντικό & νοιάζονται μόνον για το ταμείο!

Εν κατακλείδι…


Ποιος τελικά θα ενώσει την Δεξιά απέναντι στην ενωμένη-αν τελικά ενωθεί- Αριστερά;


Κι αν τελικά το πετύχει ο Αλέξης από αριστερά, ποιος θα σταθεί ενωτικά απέναντί του στην άλλη πλευρά;


Για όλους δυσκολεύουν τα πράγματα, με τον “κανένα” να προηγείται και την αποχή στις προηγούμενες εκλογές, να έχει φτάσει στο 60%!


Έρχεται όμως και η Μαρία Καρυστιανού, που “χτίζει” ένα αντισυστημικό μέτωπο, κινητοποιεί την μάζα των αναποφάσιστων, όσων απείχαν στις τελευταίες εκλογές και την οποία ακούνε θετικά οι νέοι και οι γυναίκες. Πολλούς φοβίζει η παρουσία της και απόδειξη οι βρώμικες επιθέσεις στο πρόσωπό της !

Το θολό πολιτικό μέτωπο, πόσο μπορεί να ξεδιαλύνει με τα νέα κόμματα και πόσο επικίνδυνο είναι για τα εθνικά ζητήματα, αν δεν υπάρξει ξεκάθαρη θέση γι αυτά; Πόσο τυχαίο που δεν ακούμε σχεδόν τίποτα για τα εθνικά θέματα;




Η συνέχεια επί της οθόνης!