Οι κοινωνικοί τομείς καταρρέουν, οι πολίτες βλέπουν τις περιουσίες τους να χάνονται, το βιοτικό επίπεδο έχει υποχωρήσει δραματικά και η έννοια της δικαιοσύνης αμφισβητείται καθημερινά. Το βάρος των μνημονίων εξακολουθεί να πνίγει τη χώρα και η πραγματικότητα για χιλιάδες οικογένειες είναι ασφυκτική.
Το ερώτημα είναι απλό και επιτακτικό:
Θα δοθούν λύσεις με σχέδιο και ευθύνη ή θα συνεχίσουμε να κινούμαστε με οδηγό το συναίσθημα;
Οι πολίτες δεν χρειάζονται άλλες υποσχέσεις. Περιμένουν συγκεκριμένες προγραμματικές θέσεις, τεκμηριωμένες προτάσεις και ένα σαφές σχέδιο εξόδου από την κρίση. Είναι επικίνδυνο το συλλογικό αίσθημα αγανάκτησης να μετατρέπεται σε εργαλείο εξουσίας χωρίς ουσιαστική βάση και χωρίς μια συγκροτημένη, ιδρυτική διακήρυξη που να περιγράφει με σαφήνεια πώς θα επιτευχθεί η πραγματική απελευθέρωση της χώρας και των πολιτών της.
Κυρία Καρυστιανού, η κοινωνία περιμένει απαντήσεις.
Ο σεβασμός και η συμπόνια για την τραγωδία των Τεμπών είναι δεδομένα και αδιαπραγμάτευτα. Όμως αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να συγχέεται με πολιτικές πρωτοβουλίες που απαιτούν σχέδιο, επάρκεια και ξεκάθαρη κατεύθυνση.
Η Ελλάδα χρειάζεται πράξεις όχι μόνο συναίσθημα.
Αλέξανδρος Γεωργιάδης..
0 Σχόλια