Στις καθημερινές παρέες στις καφετέριες, στις οικογενειακές συζητήσεις, επαναλαμβάνονται οι ίδιες λέξεις: φόβος, αδικία, φόροι, κατασχέσεις. Δεν είναι απλώς λόγια είναι το αποτύπωμα μιας κοινωνίας που νιώθει πιεσμένη και κουρασμένη.
Η Ελλάδα παραμένει μια δημοκρατική χώρα, όμως η καθημερινότητα τών πολιτών μοιάζει να απέχει από αυτή την έννοια. Η οικονομική επιβάρυνση, η αίσθηση άνισης μεταχείρισης και η έλλειψη δικαιοσύνης από τους θεσμούς δημιουργούν ένα περιβάλλον ασφυξίας. Το αποτέλεσμα είναι μια διάχυτη απαισιοδοξία που μετατρέπεται εύκολα σε παραίτηση,λάθος μεγάλο γιατί όταν πολεμασε πολεμάς, μαχεσε δεν κοιτάς την μοίρα σου..
Κι όμως η ιστορία δείχνει ότι καμία κοινωνική κατάσταση δεν είναι στατική. Οι περίοδοι πίεσης μπορούν να γίνουν αφετηρία αλλαγής, αρκεί να μετατραπεί η αγανάκτηση σε συνειδητή στάση. Όχι μόνο λόγια αλλά συμμετοχή, ενημέρωση και διεκδίκηση.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι απλώς πού πάμε αλλά τι κάνουμε για να αλλάξει η πορεία. Γιατί η κοινωνία δεν αλλάζει από μόνη της αλλάζει όταν οι πολίτες πάψουν να φοβούνται και αρχίσουν να απαιτούν.
Πρέπει να πάψουμε να είμαστε υπόδουλοι υπήκοοι και θεατές μιας βρώμικης ανθελληνικής πολιτικής ,Πρέπει να ενωθούμε παίζεται η βιωσιμότητα μας ή ζωή μας, τα κοράκια καραδοκούν την πτώση μας για να μας εξαφανίσουν....
Θα το επιτρέψουμε αμαχητί ή θα σηκώσουμε ανάστημα; έχουμε υποχρέωση ιερή στους προγόνους και απογόνους μας τα δημιουργήματα μας.
ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ ΤΩΡΑ.........
Δίκαιη χαρούμενη φωτεινή και δημιουργική ημέρα σε όλους τους Έλλην ανθρώπους απανταχού της γαίας, ενωθείτε για να επιζησουμε από τον βίαιο πόλεμο που δεχόμαστε από μια χούφτα ανθελλήνων...
0 Σχόλια