Πώς φτάσαμε όμως εδώ; Η απάντηση βρίσκεται σε μια σειρά πολιτικών επιλογών που προώθησαν την ιδιωτικοποίηση βασικών τομέων της οικονομίας. Δημόσιες επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας πέρασαν σε ιδιωτικά χέρια, με το επιχείρημα της αποτελεσματικότητας και της ανάπτυξης. Στην πράξη όμως το δημόσιο αποδυναμώθηκε, χάνοντας όχι μόνο έσοδα αλλά και τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών.
Το αποτέλεσμα είναι ένα παράδοξο: το κράτος που θα έπρεπε να ρυθμίζει και να ελέγχει την αγορά καταλήγει να εξαρτάται από αυτήν. Ιδιωτικά συμφέροντα καθορίζουν τις τιμές, τις υπηρεσίες, ακόμη και τις πολιτικές αποφάσεις, ενώ οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν το κόστος.
Αυτό το φαινόμενο δεν είναι απλώς οικονομικό είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Δημιουργεί ανισότητες, περιορίζει τη δημοκρατική λογοδοσία και αλλοιώνει την έννοια του δημόσιου αγαθού. Όταν το κέρδος γίνεται υπέρτερο της κοινωνικής ανάγκης, τότε η ισορροπία χάνεται.
Δεν μπορεί ιδιώτης να εμφανίζεται υπεράνω θεσμικά αλλά και οικονομικά από το Δημόσιο που είμαστε το σύνολο των πολιτών...Η ισχύς ανήκει στον πολίτη και όλος ο πλούτος σε αυτόν ως σύνολο, δεν γίνεται ένας να κατέχει όσο όλο το σύνολο είναι παράλογο παράνομο αφύσικο...
Εδώ κάτι γίνεται πολύ επικίνδυνο για την χώρα μας και τις ζωές μας...
Δίκαιη χαρούμενη φωτεινή και δημιουργική ημέρα σε όλους τους Έλλην ανθρώπους απανταχού της γαίας.. Η Ελλάδα δεν πωλείται ούτε ενοικιάζεται.
ΑΠΑΓΟΡΕΎΕΤΑΙ.
0 Σχόλια