Στη Δυτική Μακεδονία η απολιγνιτοποίηση δεν σήμαινε απλώς αλλαγή ενεργειακού μοντέλου σήμαινε απώλεια θέσεων εργασίας, συρρίκνωση τοπικών οικονομιών και αβεβαιότητα για το μέλλον. Οι υποσχέσεις για «δίκαιη μετάβαση» και νέα επενδυτικά σχέδια παραμένουν σε μεγάλο βαθμό σε επίπεδο εξαγγελιών ή καθυστερημένης υλοποίησης.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία του προβλήματος.
Η ενεργειακή μετάβαση δεν είναι μόνο τεχνικό ή περιβαλλοντικό ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Δεν αρκεί να κλείνεις μονάδες πρέπει να χτίζεις ταυτόχρονα το επόμενο μοντέλο με όρους βιωσιμότητας, ασφάλειας και κοινωνικής συνοχής.
Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι η επιστροφή στο παρελθόν, αλλά η διόρθωση των λαθών της μετάβασης. Μια ισορροπημένη ενεργειακή πολιτική οφείλει να συνδυάζει
την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας την επένδυση σε αποθήκευση και δίκτυα τη διασφάλιση ενεργειακής επάρκειας και κυρίως την προστασία των τοπικών κοινωνιών και πολιτών από από βαριά τιμολόγια..Στο φινάλε όλη η μετάβαση θα μπορούσε να γίνει από το Δημόσιο και όχι τι ιδιωτικό κεφάλαιο, μέτοχος ο ίδιος ο πολίτης για να καθοδηγεί και να ορίζει τα πάντα προς όφελος του..
Μεγάλο φαγοπότι Μεγάλο ξεπούλημα μιας ακόμη μονοπωλιακης Δημόσιας περιουσίας, η ευθύνη είναι δικιά μας....
Στο διαταυτα όμως και στο τέλος της ημέρας η ενέργεια δεν είναι μόνο θέμα παραγωγής είναι και θέμα κυριαρχίας οικονομίας και κοινωνικής δικαιοσύνης και αυτά δεν μπορούν να θυσιάζονται στο όνομα μιας βιαστικής μετάβασης.
Η Δυτική Μακεδονία έχει τελειώσει τόσο βίαια όσο και ο λιγνίτης της...
Δίκαιη χαρούμενη φωτεινή και δημιουργική ημέρα σε όλους τους δούλους των νέων δουλοπαρικιών που δημιουργούνται από τα μεγάλα αφεντικά ξένων συμφερόντων με την σφραγίδα των εκάστοτε κυβερνήσεων...
Σηκώστε ανάστημα.........
0 Σχόλια