Η Πραγματική Κρίση Είναι Εσωτερική — Και Εξελίσσεται Σιωπηλά. Χριστίνα Κολοκοτρώνη, Ολιστική Θεραπεύτρια & Σύμβουλος Αυτοβελτίωσης (Diploma Coaching)

 

Η Ελλάδα σήμερα δεν πάσχει από έλλειψη ενημέρωσης.
Ξέρουμε. Μαθαίνουμε. Βλέπουμε. Αναλύουμε. Σχολιάζουμε.
Η πληροφορία τρέχει πιο γρήγορα από ποτέ.

Και όμως, η κοινωνία μοιάζει πιο ανήσυχη από ποτέ.

Δεν είναι η άγνοια που μας κουράζει.
Είναι η υπερδιέγερση.

Κάθε μέρα ένα νέο σοκ.
Μια νέα τραγωδία.
Ένα νέο σκάνδαλο.
Μια νέα αίσθηση αδικίας.

Το νευρικό μας σύστημα βρίσκεται μόνιμα σε επιφυλακή.
Σαν να ζούμε σε διαρκή συναγερμό.

Και όταν ο άνθρωπος ζει σε συναγερμό, δύο πράγματα συμβαίνουν:
ή επιτίθεται
ή παγώνει.

Βλέπουμε και τα δύο.

Οργή στα σχόλια.
Επιθετικότητα στον δρόμο.
Κυνισμός στις συζητήσεις.
Απάθεια απέναντι σε ό,τι χθες θα μας συγκλόνιζε.

Δεν είναι ότι αδιαφορούμε.
Είναι ότι εξαντληθήκαμε.

Μια κοινωνία που δεν έχει εσωτερική ρύθμιση, αντιδρά σπασμωδικά.
Ψάχνει ενόχους.
Ψάχνει σωτήρες.
Ψάχνει εξωτερικές λύσεις για εσωτερική απορρύθμιση.

Η σταθερότητα, όμως, δεν επιβάλλεται από νόμους.
Καλλιεργείται μέσα στον άνθρωπο.

Σημαίνει να μπορώ να διαβάζω μια είδηση χωρίς να διαλύομαι.
Να διαφωνώ χωρίς να δαιμονοποιώ.
Να θυμώνω χωρίς να καταστρέφω.
Να απαιτώ χωρίς να χάνω τον έλεγχο.

Σημαίνει ωριμότητα.

Και η ωριμότητα είναι η πιο επαναστατική πράξη σε μια εποχή υπερδιέγερσης.

Η χώρα δεν χρειάζεται άλλον θόρυβο.
Χρειάζεται ρυθμισμένους ανθρώπους.

Γιατί οι κοινωνίες χτίζονται από νευρικά συστήματα.
Από σπίτια.
Από σχέσεις.
Από γονείς που μαθαίνουν στα παιδιά τους πώς να διαχειρίζονται συναίσθημα και όχι μόνο πληροφορία.

Αν θέλουμε πραγματική αλλαγή,
η αρχή δεν είναι στα δελτία ειδήσεων.

Είναι στον τρόπο που αναπνέουμε όταν θυμώνουμε.
Στον τρόπο που ακούμε όταν διαφωνούμε.
Στον τρόπο που στεκόμαστε όταν όλα γύρω μοιάζουν ασταθή.

Δεν μας λείπει η γνώση.
Μας λείπει η εσωτερική βάση.

Και χωρίς βάση, καμία κοινωνία δεν αντέχει για πολύ.