Η πρώτη ανάσα ενός μωρού είναι κραυγή ζωής. Η τελευταία ανάσα ενός ανθρώπου είναι σιωπή και ενδιάμεσα; χιλιάδες ανάσες που δεν τους δίνουμε σημασία. Τις σπαταλάμε σε άγχος, σε θυμό, σε πείσματα, σε αναβολές. Λέμε «έχω χρόνο» μα ο χρόνος μετριέται σε ανάσες σε σταθερές όχι σε χρόνια.
Ίσως γι’ αυτό αξίζει να θυμόμαστε να λέμε «σ’ αγαπώ» πριν χρειαστεί να το ψιθυρίσουμε σε μνήμα να αγκαλιάζουμε χωρίς να περιμένουμε αφορμή να συγχωρούμε πριν γίνει αργά.
Να ζούμε όχι απλώς να υπάρχουμε.
Η ζωή δεν είναι δεδομένη είναι δανεική και κάθε ανάσα είναι ένα μικρό θαύμα που δεν μας ανήκει μας χαρίζεται.
Κι αν πράγματι μια ανάσα μας χωρίζει από το τέλος, τότε κάθε ανάσα που παίρνουμε είναι μια ευκαιρία για αρχή.
Δίκαιη χαρούμενη φωτεινή και δημιουργική ημέρα σε όλους..
0 Σχόλια