Υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο μια δύναμη που δεν είναι ούτε καθαρός θυμός ούτε απλή επιθυμία. Είναι η κινητήρια ορμή της ψυχής, η εσωτερική ένταση που σπρώχνει προς τα εμπρός και ζητά κατεύθυνση.
Συχνά ακούμε γύρω μας τη φράση «δεν έχω ενέργεια». Κι όμως, τις περισσότερες φορές η ενέργεια υπάρχει. Αυτό που λείπει είναι η απόφαση. Η εσωτερική φλόγα δεν έχει σβήσει· απλώς καίει άτακτα, χωρίς στόχο, χωρίς νόημα.
Η ίδια δύναμη που μπορεί να γίνει δημιουργία, μπορεί να γίνει σύγκρουση. Η ίδια ένταση που μπορεί να οδηγήσει σε εξέλιξη, μπορεί να διοχετευθεί σε ανούσιες αντιπαραθέσεις, σε τοξικές σχέσεις, σε εύκολες απολαύσεις που προσφέρουν στιγμιαία διέγερση και μακροχρόνια κενότητα. Όταν η εσωτερική ορμή δεν υπηρετεί κάτι ουσιαστικό, μετατρέπεται σε φθορά.
Ζούμε σε μια εποχή υπερδιέγερσης. Οι πληροφορίες εναλλάσσονται γρήγορα, οι επιθυμίες πολλαπλασιάζονται και οι άνθρωποι συχνά δυσκολεύονται να επιλέξουν συνειδητά. Φοβούνται να πουν «αυτό θέλω». Φοβούνται να αναλάβουν το κόστος μιας ρήξης. Έτσι προσαρμόζονται σε ρόλους που δεν τους εκφράζουν και σε επιλογές που δεν συνδέονται με τον πυρήνα τους.
Κάποια στιγμή όμως η εσωτερική φλόγα αρχίζει να αδυνατίζει. Ο άνθρωπος γίνεται άτονος, χάνει τη ζωτικότητά του και νιώθει ότι δεν έχει κίνητρο. Στην πραγματικότητα δεν του λείπει η δύναμη· του λείπει ο λόγος να τη χρησιμοποιήσει.
Η λύση δεν βρίσκεται στην καταστολή της έντασης αλλά στη διαχείρισή της. Η παράδοση της ελληνικής σκέψης μιλούσε για ανδρεία, φρόνηση και σωφροσύνη. Η ανδρεία δίνει το θάρρος να προχωράς, η φρόνηση βοηθά να διακρίνεις και η σωφροσύνη προστατεύει από το να σκορπάς τη δύναμή σου.
Η εσωτερική ενέργεια εκπαιδεύεται. Με πειθαρχία, με επίγνωση, με σταθερή απόφαση. Όταν ο άνθρωπος αναλαμβάνει ευθύνη για τις επιλογές του, η ορμή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η ένταση γίνεται εργαλείο εξέλιξης. Η φλόγα αποκτά κατεύθυνση και φωτίζει αντί να καίει.
Το ζητούμενο δεν είναι να μειώσουμε τη δύναμή μας αλλά να της δώσουμε νόημα. Να επιλέξουμε πού θα επενδύσουμε την ενέργειά μας. Όταν η εσωτερική δύναμη βρίσκει προσανατολισμό, η ζωή παύει να είναι μια σειρά από αντιδράσεις και γίνεται πορεία συνειδητών επιλογών.
0 Σχόλια