Δεν είμαστε αντικοινωνικοί Είμαστε εξαντλημένοι—Χριστίνα Κολοκοτρώνη Ολιστική Θεραπεύτρια & Σύμβουλος Αυτοβελτίωσης (Diploma Coaching)

 

Η απόσυρση κάποτε λεγόταν μοναξιά. Σήμερα λέγεται αντικοινωνικότητα.

Όποιος ακυρώνει, παρεξηγείται. Όποιος σωπαίνει, σχολιάζεται. Όποιος απομακρύνεται, μπαίνει εύκολα στο κουτί του «κάτι δεν πάει καλά». Σαν να υπάρχει υποχρέωση διαρκούς παρουσίας, συμμετοχής, διάθεσης. Σαν να είναι ύποπτο να χρειάζεσαι χώρο.

Κι όμως, αυτό που βαφτίζεται αντικοινωνικότητα, συχνά είναι κάτι πολύ πιο απλό εξάντληση.

Δεν είμαστε κουρασμένοι από τους ανθρώπους. Είμαστε κουρασμένοι από τον θόρυβο. Από τις πολλές κουβέντες χωρίς νόημα. Από τις σχέσεις που ζητούν διαρκώς ανταπόκριση, εξηγήσεις, ρόλους. Από τη μόνιμη ετοιμότητα να είμαστε ευγενικοί, διαθέσιμοι, «καλά».

Η σύγχρονη κοινωνία επιβραβεύει την αντοχή. Να αντέχεις, να προχωράς, να μη σταματάς. Η παύση μοιάζει αδυναμία. Η απόσυρση αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα. Έτσι, πολλοί άνθρωποι δεν χάνονται από αδιαφορία χάνονται για να σωθούν.

Η νέα σιωπή που απλώνεται γύρω μας δεν είναι απόρριψη. Είναι προστασία. Είναι άνθρωποι που αγαπούν βαθιά, αλλά επιλέγουν λιγότερα. Που νιώθουν έντονα, αλλά χρειάζονται ησυχία για να σταθούν όρθιοι. Που αποσύρονται όχι επειδή δεν νοιάζονται, αλλά επειδή νοιάζονται πολύ.

Ίσως, αντί να ρωτάμε γιατί οι άνθρωποι χάνονται, να αναρωτηθούμε τι τους κουράζει τόσο ώστε να φεύγουν. Ίσως το ζητούμενο να μην είναι περισσότερη κοινωνικότητα, αλλά περισσότερη αλήθεια στις σχέσεις. Λιγότερη πίεση. Περισσότερη ανάσα.

Γιατί, στο τέλος, οι άνθρωποι ποτέ δεν ήταν αντικοινωνικοί. Ήταν απλώς άνθρωποι που κουράστηκαν να αντέχουν περισσότερο απ’ όσο τους αναλογεί.