Κάπου εκεί, όταν η σχέση αρχίζει να αποκτά βάθος και προοπτική, παρατηρείται συχνά μια αλλαγή. Η παρουσία μειώνεται, η επικοινωνία αραιώνει, η εγγύτητα υποχωρεί — συχνά χωρίς σύγκρουση ή σαφή εξήγηση.
Στην ψυχολογία των σχέσεων, το μοτίβο αυτό συνδέεται με τον αποφευκτικό τύπο δεσμού. Πρόκειται για άτομα που μπορούν να ξεκινήσουν μια σχέση, αλλά δυσκολεύονται να παραμείνουν συναισθηματικά διαθέσιμα όταν η σύνδεση γίνεται ουσιαστική.
Ο αποφευκτικός άνθρωπος βιώνει συναίσθημα και έλξη. Αυτό που τον δυσκολεύει είναι η εγγύτητα όταν αυτή συνεπάγεται ανάγκη, σταθερότητα και αμοιβαιότητα. Σε πολλές περιπτώσεις, η εγγύτητα έχει συνδεθεί ασυνείδητα με απώλεια ελέγχου ή παλαιότερη συναισθηματική εμπειρία. Η απόσταση λειτουργεί τότε ως μηχανισμός αυτοπροστασίας.
Στο πλαίσιο αυτό, η ανάγκη για επιβεβαίωση δεν δημιουργεί άγχος αλλά τάση φυγής. Η επιβεβαίωση αποτελεί μια μη ολοκληρωμένη μορφή επαφής, με βραχυχρόνια αποτελέσματα. Επειδή δεν οδηγεί σε ουσιαστική συναισθηματική σύνδεση, εξαντλείται γρήγορα. Συνέπεια όλων αυτών είναι η συνεχής ανάγκη για επιβεβαίωση, συχνά μέσα από μοτίβα συναισθηματικής εξάρτησης.
Κεντρικό χαρακτηριστικό του αποφευκτικού δεσμού είναι η εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στην ανάγκη για σύνδεση και τον φόβο της.
Για τον άνθρωπο που βιώνει αυτή την απόσυρση, η εμπειρία είναι συχνά αποδιοργανωτική.
Η αποχώρηση ενός αποφευκτικού ανθρώπου σπάνια συνοδεύεται από ουσιαστική λεκτική επεξεργασία.
Η αλλαγή προϋποθέτει επίγνωση και προσωπική ευθύνη.
Όταν μια σχέση τελειώνει με αυτόν τον τρόπο, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι απουσίαζε το συναίσθημα.
){kind=link}
0 Σχόλια