Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε ξεσπάσματα οργής, κινητοποιήσεις, απεργίες, διαμαρτυρίες. Είναι σημάδια ζωής. Είναι απόδειξη ότι η κοινωνία δεν έχει παραιτηθεί. Όμως, όσο αυτοί οι αγώνες παραμένουν κατακερματισμένοι ο καθένας για τον κλάδο του, το αίτημά του, το πρόβλημά του τόσο το σύστημα παραμένει ακλόνητο.
Ο αγώνας του αγρότη, του εργαζόμενου, του συνταξιούχου, του φοιτητή, του μικρομεσαίου επαγγελματία δεν είναι διαφορετικός αγώνας. Έχει κοινή ρίζα και κοινό αντίπαλο. Όταν οι διεκδικήσεις περιορίζονται σε μεμονωμένα αιτήματα, το μόνο που πετυχαίνουν είναι προσωρινές ανάσες και συχνά ούτε αυτές.
Η ιστορία έχει δείξει ότι καμία ουσιαστική αλλαγή δεν ήρθε χωρίς γενικό, ενωτικό ξεσηκωμό. Χωρίς κοινό όραμα. Χωρίς ξεκάθαρο στόχο, το γενικό καλό των πολιτών και την απελευθέρωση της κοινωνίας από πολιτικές και οικονομικές δεσμεύσεις που τη στραγγαλίζουν.
Χρειαζόμαστε έναν ξεσηκωμό που να ενώνει όλους τους κοινωνικούς κλάδους,
να ξεπερνά κομματικές ταμπέλες και ψευτοδιλήμματα, να θέτει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και την αξιοπρέπειά του,
να υπερασπίζεται τα δημόσια αγαθά, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Δεν πρόκειται για χάος ούτε για τυφλή οργή. Πρόκειται για συνειδητή, οργανωμένη και μαζική διεκδίκηση ζωής με αξιοπρέπεια. Για ένα συλλογικό «φτάνει πια» που δεν θα μπορεί να αγνοηθεί.
Όσοι μένουν σιωπηλοί δεν προστατεύονται. Απλώς καθυστερούν τη στιγμή που η κρίση θα χτυπήσει και τη δική τους πόρτα. Η αποχή, η αδιαφορία και ο φόβος είναι τα μεγαλύτερα όπλα όσων θέλουν μια κοινωνία υποταγμένη.
Ο γενικός ξεσηκωμός δεν είναι επιλογή πολυτελείας. Είναι ανάγκη επιβίωσης. Είναι πράξη ευθύνης απέναντι στις επόμενες γενιές.
Τώρα είναι η στιγμή να συναντηθούν οι φωνές, να ενωθούν οι αγώνες, να μετατραπεί η διάχυτη οργή σε συλλογική δύναμη αλλαγής. Όχι για το συμφέρον του ενός ή του άλλου κλάδου, αλλά για το κοινό μέλλον όλων για μια κοινωνία ελεύθερη, δίκαιη και ανθρώπινη.
Ο ξεσηκωμός δεν είναι απειλή είναι δικαίωμα.
Δίκαιη χαρούμενη φωτεινή και δημιουργική Απολλώνια ημέρα να έχετε..
0 Σχόλια