Δεν αναφέρομαι, φίλοι μου, στην 25η Μαρτίου και ο λόγος είναι ότι είμαστε υποκριτές, όπως και με την 28η Οκτωβρίου.Πρεπει να παραδεχτούμε ότι η παρέλαση είναι για να ξεσκασουμε και ουδέν διατηρούμε για την σημασία τους.
Κυριακή 23/3/2025 βρισκόμαστε στην Γλασκώβη για την αναμέτρηση της εθνικής μας με την αντίστοιχη της Σκωτίας.Η ομάδα μας έχει δείξει θετικά σημεία και παρά την ήττα στο Καραϊσκάκης, υπάρχει ενθουσιασμός.Ειδαμε,λοιπόν, έναν ποδοσφαιρικό αγώνα ποίημα για τα παιδιά μας.Επιμενω στο *παιδιά* μας, πρώτον διότι είναι ελληνόπουλα και δεύτερον διότι ηλικιακά είναι όντως παιδιά.Τους πιστέψαμε και ανταπέδωσαν τριπλά.Παθος, πείσμα, φαντασία, θέληση και αγάπη για την φανέλα, έδωσαν το φανταστικό αποτέλεσμα.Το ΕΥΓΕ είναι λίγο και μεγάλη η αναμονή μας για περισσότερες τέτοιες εμφανίσεις.
Ευτυχώς που υπάρχει αυτή η εθνική, ο Μίλτος, ο Μανόλο, το μπάσκετ και γενικά ο αθλητισμός που βγάζει την πατρίδα μας ασπροπροσωπη και φιγουράρει στα αθλητικά top.
Μέσα στην μουνταδα που ζούμε, στον περιορισμό των ελευθεριών μας, την βίαιη καταπάτηση της δικαιοσύνης, την απουσία οράματος για το μέλλον, το οικονομικό ναυάγιο της χώρας,την απεμπολιση κυριαρχικών δικαιωμάτων, τις φανφάρες της κυβέρνησης και τις αμαρτίες της αντιπολίτευσης, έσκασε επιτέλους ένα χαμόγελο στα χείλη μας, φωτίστηκε το πρόσωπο μας.
Η *επίσημη αγαπημένη* αξίζει τιμής, μας έδωσε την χαρά που λείπει από τον βίο μας.
Χρήστος Κραγιας
0 Σχόλια